Odkryj Iłżę

Dawniej Starachowicka Kolej Dojazdowa – sieć torów o długości 30 km i szerokości 750 mm, która powstała w celu obsługi kopalń (Henryk, Majówka, Władysław, Zębiec), składów drewna i zakładów przemysłowych (Wielkiego Pieca w Starachowicach) w Centralnym Okręgu Przemysłowym. W 1950 roku powstało połączenie ze Starachowic do Iłży. Liczyło ono 20 km. Projektowano przedłużenie tego odcinka aż do Solca nad Wisłą. Na trasie prowadzono przewozy towarowe i pasażerskie.
W latach 70-tych przewozy towarowe były niewielkie z powodu doprowadzenia kolei normalnotorowej do Zębca (i zamknięcia pozostałych kopalń), przewozy osobowe spadały ze względu na konkurencyjność przewozów autobusowych. Kolej zamknięto ostatecznie dla ruchu pasażerskiego w 1986 roku.

W 1993 roku linia Starachowice – Iłża została wpisana do rejestru zabytków. W roku 2004 dzięki Fundacji Polskich Kolei Wąskotorowych uruchomiono połączenie ze Starachowic do Lipia, a w 2008 roku na odcinku Iłża – Marcule. Na terenie miasta Iłża znajduje się dawny budynek stacji kolejowej. Na południe od niego jest żelbetonowy most nad rzeką Iłżanką, największy obiekt inżynieryjny na trasie.

Obecnie z Iłży możemy dojechać do miejscowości Marcule, gdzie znajduje się siedziba nadleśnictwa oraz słynne Arboretum, gdzie na powierzchni 9 ha możemy podziwiać przepiękne ogrody, w których zgromadzono ponad 1000 drzew, krzewów i bylin rosnących w rozległym alpinarium. Oprócz ogromnej ilości roślin, na terenie nadleśnictwa można podziwiać także różne gatunki zwierząt leśnych.